Italianen kunnen niks - Bert Visscher
Leesbestemming: Italië
Italië | Campanië | Non-fictie | 2024 | 160 pagina's |
Beschrijving:
Bert Visscher houdt van Italië. Maar toen hij er een tweede huis kocht, kwamen er wat scheurtjes in de liefde. Natuurlijk is Italië wonderschoon, vond Bert Visscher ook altijd. Sole, mare, ristoranti, vino, limoncello – onbezorgd genoot hij tijdens vakanties van alles wat dit land te bieden had. Tot zijn vrouw en hij hun handtekening zetten onder het koopcontract van hun tweede huis, in de buurt van Napels…
Zat hij tijdens het programma Ik vertrek nog op de bank te lachen om het gestuntel van landgenoten over de grens, nu was hij zelf zo’n lachwekkend geval. Dag, terrasjes op het strand in de zon, hallo, bezwete ritten van het ene kantoor naar het andere kantoor, panisch op zoek naar verdwenen makelaars, banken en postkantoren. Kalm blijven als openingstijden ineens veranderd zijn, en rustig opnieuw aanwijzen waar de ramen wél geplaatst hadden moeten worden.
Langzaam maar zeker ontdekte hij ook de charme van deze chaos, want ach, misschien zijn wij wel bovenmatig georganiseerd. Neemt niet weg dat Bert en zijn vrouw elkaar regelmatig hoofdschuddend aankijken om te verzuchten: ‘Die Italianen kunnen ook echt helemaal niks.’
Recensie:
Jaren geleden kocht Bert Visscher redelijk spontaan een huis in Italië en zo werd signore Pescatore ineens onderdeel van het Italiaanse leven. Niet alleen zijn naam werd ver-Italiaansd, ook alle simpele dingen des leven werden in het Italiaanse landschap net even wat anders. Klussen, punctualiteit, bureaucratie: alles wat je in de gemiddelde Ik vertrek aflevering voorbij ziet komen beschrijft Bert ook in Italianen kunnen niks.
Zoals we Bert kennen is het met de nodige humor opgeschreven en hoewel het wel een doorlopend verhaal is, heeft het qua stijl wat weg van columns. Ook staan er foto's in het boek, waardoor je nog meer beeld krijgt bij Bert en het leven op het Italiaanse platteland.
Het is een vrij clichématig verhaal over zijn ervaringen in Italië, variërend van zowel de hartverwarmende gastvrijheid als de laissez-faire mentaliteit. Het boek is makkelijk geschreven en heeft korte hoofdstukken, dus er is maar weinig concentratie vereist om Italianen kunnen niks te lezen. Al met al een laagdrempelig boek om je even onder te dompelen in het Italiaanse leven en je een paar uurtjes mee te vermaken.